Νέα τεστ που αξιολογούν τις εγκεφαλικές αλλαγές και το μεταβολισμό των χημικών ουσιών στο σώμα δείχνουν ενθαρρυντικά για την έγκαιρη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ, ενώ παράλληλα βοηθούν στην έρευνα για την παρασκευή νέων φαρμάκων, με μικρότερης διάρκειας και φθηνότερες κλινικές δοκιμές, ανακοίνωσαν σήμερα επιστήμονες.
Σε μια μελέτη, ιρλανδοί ερευνητές βρήκαν μια εξέταση που μετρά τον όγκο του εγκεφάλου και ένα συνδυασμό τεστ μνήμης που με ακρίβεια αναγνωρίζουν σχεδόν το 95% των ανθρώπων των οποίων η ήπια γνωστική βλάβη εξελίχθηκε σε αρχικό στάδιο της νόσου Αλτσχάιμερ.
Σε άλλη μελέτη, αμερικανοί ερευνητές βρήκαν ότι ένας τύπος σάρωσης του εγκεφάλου που μετρά τη γλυκόζη συνδυασμένος με χαμηλές επιδόσεις σε εξετάσεις μνήμης, είναι μια ισχυρή πρόβλεψη της εξέλιξης της νόσου. Τα ευρήματα που παρουσίασαν οι ερευνητές σε συνέδριο για το Αλτσχάιμερ στη Βιέννη της Αυστρίας, είναι ορισμένα από τα πρώτα μιας πενταετούς μελέτης, προϋπολογισμού 60 εκατομμυρίων δολαρίων, που έχει στόχο τον εντοπισμό εγκεφαλικών αλλαγών οι οποίες δείχνουν την εξέλιξη της νόσου.
“Η σκέψη είναι αν υπάρχουν βιολογικοί δείκτες που παρακολουθούν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο. Αυτό μπορεί να κάνει καλύτερα κατανοητό αν ένα φάρμακο έχει βιολογική επίδραση”, είπε ο Νιλ Μπούκχολτς, επικεφαλής της Νευροαπεικονιστικής Πρωτοβουλίας για το Αλτσχάιμερ του Εθνικού Ινστιτούτου Γήρανσης των ΗΠΑ.
Στη μελέτη που διεξάγεται με κρατική χρηματοδότηση και ιδιωτικά κεφάλαια, μετέχουν τουλάχιστον 800 ερευνητές που εξετάζουν τη δομή του εγκεφάλου και βιολογικές αλλαγές, όπως τα νωτιαία υγρά που μπορεί να δείχνουν την εξέλιξη της νόσου.
Ύστερα από δεκαετίες έρευνας, οι γιατροί έχουν ελάχιστες δραστικές θεραπείες για την αντιμετώπιση της ασθένειας, μιας εκφυλιστικής νόσου του εγκεφάλου που πλήττει τουλάχιστον 26 εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, ενώ αναμένεται να προσβάλλει 100 εκατομμύρια έως το 2050.
O ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΠΟΠΤΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΑΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΟ ΑΘΛΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ-ΠΛΑΙΣΙΟ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Στην Ελλάδα, όπου είναι συνηθισμένο φαινόμενο να ξευτελίζονται, χωρίς ποτέ να επιβάλλονται κυρώσεις, όλοι οι θεσμοί που έχουν πετύχει σε άλλες χώρες, γινόμαστε μάρτυρες τραγελαφικών καταστάσεων, σε ένα είδος ψυχοθεραπείας, στη λεγόμενη Γνωσιακή – Συμπεριφορική Θεραπεία.
Υπάρχουν δύο ειδών ψυχολόγοι που διατείνονται ότι την ασκούν.
Στην πρώτη περίπτωση ανήκουν αυτοί που έτυχε να αγοράσουν ένα βιβλίο του Aaron Beck ή της Judith Beck και ή το διάβασαν ή δεν το διάβασαν αλλά πρόκειται στο μέλλον να το διαβάσουν αν χρειαστούν κάποιο επιχείρημα για να αποστομώσουν τον μαλάκα τον πελάτη τους που τους πληρώνει για χρόνια αδιαμαρτύρητα. Υπάρχουν επίσης και αυτοί που έχουν παρακολουθήσει κάποιο σεμινάριο, χωρίς ποτέ να έχουν καμία απολύτως πρακτική εμπειρία.
Στην δεύτερη περίπτωση ανήκουν αυτοί που παρακολούθησαν ειδικά μαθήματα, όχι κάτω από αναγνωρισμένους καθηγητές αλλά κάτω από τους αποκαλούμενους «επόπτες».
Τι είναι λοιπόν ένας επόπτης και τι χρειάζεται για να αναλάβει το ρόλο αυτό;
Κατ’ αρχήν χρειάζεται ένα χώρο, τον οποίο βαφτίζει «Ινστιτούτο», συνήθως ένα ερείπιο ή ένα φτηνό διαμέρισμα σε υποβαθμισμένη περιοχή του Κέντρου της Αθήνας, όπου η πόρτα του ασανσέρ ανοίγει με δυσκολία μέσα στο διαμέρισμα του Ινστιτούτου, χαρακώνοντας το πάτωμα και μη ανοίγοντας αρκετά για να επιτρέψει την είσοδο σε ένα ενδεχομένως παχύσαρκο άτομο.
Οι επόπτες λοιπόν αυτοί, έχουν εκλέξει ο ένας τον άλλο, και μετά έβαλαν ορισμένες εξετάσεις για αυτούς που θα διεκδικήσουν μελλοντικά την επίζηλη αυτή θέση.
Και γιατί είναι επίζηλη αυτή η θέση.
Ερχόμαστε τώρα σε μια διαπίστωση. Ό,τι σε άλλη χώρα του εξωτερικού θα εθεωρείτο γελοιότητα, εδώ γίνεται θεσμός. Ένας επόπτης λοιπόν είναι αυτός που:
α) θα καθορίσει ποια υποψήφια γνωσιακή θεραπεύτρια θα πάρει το δίπλωμα και ποια δεν θα το πάρει,
β) θα «εποπτεύει» στις θεραπείες που θα κάνουν τόσο οι εκπαιδευόμενες όσο και όσες αποφοιτούν και με τον τρόπο αυτό θα χρησιμοποιούν, κατά τρόπο παρόνομο (αντίθετο στις διατάξεις του Ν. 2472/1997) τα προσωπικά δεδομένα όσων εμφανίζονται για να θεραπευτούν από τις ειδικευόμενες («στου κασίδα το κεφάλι») ή είναι απλά θεραπευόμενοι μιας φαινομενικά ανεξάρτητης ψυχοθεραπεύτριας, την οποία ο ανυποψίαστος θεραπευόμενος δεν φαντάζεται ότι είναι απόλυτα εξαρτημένη από κάποιον επόπτη.
Έτσι ο παντοδύναμος, στα μάτια της θεραπεύτριας επόπτης («θεός») α) πιάνει εύκολα γκόμενες (τις θεραπεύτριες που τον έχουν ανάγκη), β) έχει στα χέρια του παράνομο υλικό από εκμυστηρεύσεις ανυποψίαστων πελατών της θεραπεύτριας (εκπαιδευόμενης ή μη).
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι διατάξεις του Ν.2472/1997 εξαιρούν από τις διατάξεις που υποχρεώνουν όλους τους διαχειριζόμενους προσωπικά δεδομένα: α) να ζητούν άδεια από την Αρχή Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, β) να υποβάλουν την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, εφόσον τα στοιχεία αυτά σχετίζονται με σχέση θεραπείας μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου.
Θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς τι σκατά θεραπευτική σχέση έχει ο επόπτης με τον θεραπευόμενο, αφού ο θεραπευόμενος δεν γνωρίζει ούτε έχει δει ποτέ του τον επόπτη ούτε φυσικά (σε περίπτωση που αγνοεί την ύπαρξή του) δεν έχει δώσει καμία συγκατάθεση για χρήση των προσωπικών δεδομένων του από κάποιον άγνωστο. Οι επόπτες ισχυρίζονται ότι έχουν το δικαίωμα να διαχειρίζονται τα προσωπικά δεδομένα των αγνώστων τους θεραπευόμενων επειδή μετέχουν στη θεραπευτική σχέση κάποιων άλλων. Επικαλούνται μάλιστα την πρακτική που ισχύει στην Ελλάδα, όπου οι διαβόητοι επόπτες, κάνουν διαγνώσεις που είναι υποχρεωτικά δεκτές από τις εποπτευόμενες θεραπεύτριές τους στις θεραπείες που ασκούν, συνήθως σε άτομα που αγνοούν την ύπαρξη επόπτου (περιπτώσεις θεραπεύτριας παρόλο που έχει την άδεια άσκησης επαγγέλματος και την ειδίκευση της «γνωσιακής»και παρόλα αυτά δεν έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο με τον επόπτη της για λόγους ψυχολογικούς ή για να της στέλνει εκείνος πελάτες).
Επειδή όμως δεν μπορεί να θεμελιωθεί θεραπευτική σχέση ανάμεσα σε άτομα που αγνοούν ο ένας την ύπαρξη του άλλου, η χρησιμοποίηση των προσωπικών δεδομένων από τον «επόπτη» είναι παράνομη πράξη. Επειδή μάλιστα, σύμφωνα με το Ν. 2472/1997, κάθε παράβαση της διαδικασίας επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων που σχετίζονται με την υγεία του ατόμου (άρα και ψυχική υγεία) θεωρείται κακούργημα, είναι πολύ πιθανόν, αν κάποτε ξυπνήσει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και κάνει κάποιο έλεγχο στα αρχεία αυτών των κυρίων εποπτών, οι τελευταίοι να βρεθούν για πολλά χρόνια κατάδικοι στον Κορυδαλλό. Σκεφτείτε κάποια υστερική θεραπευόμενη να ανοίξει ξαφνικά το στόμα της!
Από την άλλη μεριά, οι εκπαιδευόμενοι θεραπευτές μπορούν να ψαρέψουν ψυχασθενείς στην ιστοσελίδα http://www.e-psychology.gr όπου οι παραπάνω δυστυχείς, οι οποίοι κάνουν μεταξύ άλλων και γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία τουλάχιστο επτά συναπτά χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα (λόγω αντι-δεοντολογικών πρακτικών) αποτελούν αντικείμενο παρατήρησης (βλέπε αθρόες εξομολογήσεις και αυτοεξευτελισμούς στα Τμήματα Διαταραχών Προσωπικότητας) από ψυχολόγους που σερφάρουν αδιάντροπα με ψευδώνυμο και αποκρύπτοντας την ιδιότητά τους.
Οι απόψεις λοιπόν των εποπτών τις οποίες υιοθετούν δουλικότατα οι εποπτευόμενες θεραπεύτριες είναι:
Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναφορά στη θεραπεία γεγονότων, καταστάσεων, κρίσεων, συμπτωμάτων ενεργειών ή παραβίασης δεοντολογίας συναδέλφων, που φτάνει μάλιστα στο βαθμό να απαγορεύει οτιδήποτε δημιουργεί υπόνοιες ότι ο κόσμος δεν είναι τέλειος, οι ψυχολόγοι και οι θεραπευτές δεν είναι όλοι τους τέλειοι, ποτέ δεν λένε ανοησίες κλπ. Όπως λένε μάλιστα και σε αναμνηστικά blogs τους «αυτό που μας συνδέει είναι η απόλυτη συναδελφική αλληλεγγύη». Αυτό το παρατηρεί κάθε θεραπευόμενος κατά τη διάρκεια της θεραπείας, όταν αφηγείται καταστάσεις που τον πλήγωσαν και είναι αντίθετες προς την ιδέα ενός τέλειου κόσμου.
Θα συζητά π.χ. με τον θεραπευτή του και ξαφνικά μόλις αφηγείται καταστάσεις παραβίασης δεοντολογίας (π.χ ότι η θεραπεύτριά του του είχε εφαρμόσει ένα θεραπευτικό πρόγραμμα χρηματικής εγγύησης καθώς και ένα άλλο «να γράψει αντί αυτής την εργασία του για να πάρει το δίπλωμά του» και του έχει μείνει κουσούρι και θέλει να δίνει εγγυήσεις μέχρι και στο μανάβη του) ο θεραπευτής τα ακούει όλα αυτά χωρίς να λέει λέξη.
Όμως η παραβίαση της δεοντολογίας είναι ένα θέμα για το οποίο ο κώδικας δεοντολογίας όχι μόνο απαγορεύει το σχολιασμό από άλλο ψυχολόγο, αλλά και επιβάλει την ενεργή παρέμβαση του ψυχολόγου. Στο «Μετα-κώδικας Ηθικής – Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Επαγγελματιών Ψυχολόγων» (πατήστε στη χρωματισμένη σειρά ή κάνετε copy και paste στη θέση της ιστοσελίδας σας το http://psycentral.org/index.ph.....5-14-23-47 ) και θα δείτε ότι υπάρχει και το παρακάτω άρθρο περί δεοντολογίας των ψυχολόγων:
«3.4.5 Πράξεις Συναδέλφων
Υποχρέωση να κάνουν λογική κριτική των επαγγελματικών πράξεων των συναδέλφων, και να αναλαμβάνουν να ενημερώνουν τους συναδέλφους και, αν χρειαστεί, τις σχετικές επαγγελματικές ενώσεις, αν τίθεται ζήτημα αντιδεοντολογικών πράξεων».
Οι αυτοχρισθέντες «επόπτες» επιβάλουν την άποψη ότι ότι η γνωστική συμπεριφοριστική θεραπεία είναι όπως την περιγράφουν αυτοί.
Αντίθετα η Judith Beck αναφέρει:
At the very least, cognitive-behavioral therapists follow a certain structure in session. They ask about the patient’s mood; make a bridge between sessions; set a specific problem-solving–oriented agenda; work toward solving specific problems; collaboratively set homework assignments (so patients can make small changes in their thinking and behavior every day); and summarize and ask for feedback at the end of sessions. If therapists are not doing these very basic things, chances are they are not practicing standard CBT. (Judith Beck, In Session with Judith S. Beck, PhD: Cognitive-Behavioral Therapy http://www.primarypsychiatry.c.....cleid=332)
Στην Ελλάδα, η θεραπεία γίνεται ως εξής:
1η συνεδρία: Καλωσόρισμα, τί είναι η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία, τι πρόβλημα έχετε, τι σας βασανίζει.
2η συνεδρία: Συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου τόσο γενικόλογου που αναγκάζεται κανείς να βάλει Χ σε παραπλήσια ερώτηση καθ’ υπόδειξη του εκπαιδευόμενου θεραπευτή «βάλτε και ας μην είναι ακριβώς έτσι»
3η συνεδρία: Θέτουμε στόχους, Ποιούς, γράψτε τους, να τους συζητήσουμε
4η συνεδρία: Συζητάμε για τους στόχους, μήπως είναι πολλοί, να τους περιορίσουμε;
5η συνεδρία: Πώς αισθάνεστε; Μπορείτε να γράφετε τις αρνητικές σας σκέψεις σε ένα ημερολόγιο;
6η συνεδρία: Α, τι ωραία που τα γράψατε στο ημερολόγιο, όμως δεν μου βάλατε το συναίσθημα; Τι κρίμα! Μα ξέρετε, πνίγομαι να σας πω ότι……. Η ώρα μας τέλειωσε, θα τα πούμε την επόμενη, γράψτε το στο ημερολόγιο
7η συνεδρία: Ωραία τα γράψατε, αλλά δεν σημειώσατε και πως λέγεται ακριβώς το γνωσιακό λάθος που διαπράξατε. Να σας δώσω μια λίστα με σφάλματα να διαβάσετε στο σπίτι και να τα πούμε την επόμενη;
8η συνεδρία: Τι; Δεν καταλάβατε τι σημαίνουν αυτά τα «γνωσιακά λάθη»; Μα αυτή τη σελίδα με τα λάθη την καταλαβαίνουν όλοι οι ασθενείς μας στο Κέντρο μας, πώς εσείς….; Να σας τα εξηγήσω.
9η συνεδρία: Όχι, αυτά που μου γράψατε, δεν είναι γνωσιακά λάθη, είναι πυρηνικές πεποιθήσεις. Γιατί λέω «πυρηνικές» και όχι κεντρικές; Μα έτσι το ερμηνεύουν στο Κέντρο μας, και έτσι το διδάσκουν και στο Αιγινήτειο.
10η συνεδρία: Δεν είσθε ευχαριστημένος με τη θεραπεία, γιατί; Τι γνωσιακό λάθος κάνατε αυτή τη στιγμή; Προσωποποίηση και υπεργενίκευση.
11η συνεδρία: Να ξαναεξετάσουμε τους στόχους που θέσαμε. Τι θα πει δεν θυμάστε τους στόχους που είχατε θέσει; Δεν πειράζει, αρχίστε πάλι από την αρχή. Έχετε 45 λεπτά.
12η συνεδρία: Μήπως έχετε θέσει μη ρεαλιστικούς στόχους; Να συζητήσουμε.
13η συνεδρία: Τί θεωρείτε σημαντικότερο στη ζωή; Γιατί;
14η συνεδρία: Γιατί μου ζητάτε να σας πω τη διάγνωση; Τι σημασία έχει για σας.
15η συνεδρία: Γιατί σας απασχολεί τόσο η διάγνωση; Σκεφτείτε το για να το συζητήσουμε την επόμενη φορά.
16η συνεδρία: Συζήτησα το θέμα με τον Επόπτη μου και έχετε Τριχοτιλομανία. Γιατί χλωμιάσατε;
17η συνεδρία: Φοβάστε ότι θα τελειώσει η θεραπεία και θα με χάσετε; Γιατί το νιώθετε αυτό;
18η συνεδρία: Θα ήθελα να ξαναθέσουμε τους στόχους μας. Μπορούμε να τους περιορίσουμε σε πιο ρεαλιστικούς;
19η συνεδρία: Ξέρετε, εμείς εδώ είμαστε Κέντρο. «Ο Κύκλος σας συμπληρώθηκε»
20η συνεδρία: Πώς αισθάνεστε τώρα που τελείωσε η θεραπεία; Πώς ατενίζετε το μέλλον;
Θα ήθελα να ζητήσω, έστω για μερικές βδομάδες μόνο, από τους Επόπτες:
Αφήστε ήσυχες τις θεραπεύτριές σας, αφήστε τις να ασχοληθούν με τα προσωπικά προβλήματα των πελατών τους, πάψτε να τους βάζετε ιδέες όπως «η θεραπεία είναι μόνο να ανασκευάζουμε ιδέες». Αφήστε τις να διαβάσουν Aaron Beck και Judith Beck. Άστε τις να δουν ότι η ίδια η Judith Beck αναφέρει ότι «διαπιστώνεται ότι η αρνητική σκέψη του πελάτη είναι πραγματική – δηλαδή στηρίζεται σε πραγματικά και όχι φανταστικά γεγονότα, π.χ. του έχει κατασχέσει η Τράπεζα το σπίτι και θα το βγάλει στο πλειστηριασμό – τότε ο θεραπευτής σταματάει την αμφισβήτηση των αρνητικών σκέψεων και καταπιάνεται με το πραγματικό πρόβλημα του πελάτη για να τον βοηθήσει να το επιλύσει.
Καταλαβαίνω βέβαια τους επόπτες ότι, αν οι εποπτευόμενες θεραπεύτριές τους, που τους θαυμάζουν σαν θεούς επειδή τους δίνουν πελάτες και τους στέλνουν διαγνώσεις υπό μορφή κονσέρβας, πάψουν να είναι απαραίτητοι, όταν οι ψυχολόγοι αρχίσουν να ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα των πελατών τους, θα αφήσουν τους επόπτες να μαραζώσουν στην απραξία και στη μοναξιά… Υπάρχουν και άλλες λύσεις για τους επόπτες, π.χ. … να οριστούν επόπτες σε «τουρνουά τάβλι».
tags: γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, γνωσιακή θεραπεία, επόπτης, τραγελαφικές καταστάσεις, Aaron Beck, Judith Beck, μαλάκας, πελάτης, θεραπεία, κακούργημα, Ν. 2472/1997, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, κακούργημα, τάβλι,