Επιτέλους Βρήκα Όνομα

Σήμερα έφαγα τη μέρα μου προσπαθώντας να βρω μία καλύτερη μηχανή blog (blog engine). Όπου και να έψαξα επιβεβαιώθηκε ένας συνάδερφος που μου είπε πως τελικά το WordPress είναι το καλύτερο. Ψάχνοντας ακόμα πιο πολύ βρήκα πως με το Microsoft Word 2007 μπορώ να κάνω entries στα ιστολόγιά μου πολύ πιο εύκολα και παράλληλα να έχω και ορθογραφικό έλεγχο, πράγμα που αν και δεν είμαι ανορθόγραφος, με βοηθάει πάρα πολύ, ιδιαίτερα στις αγγλικές λέξεις αλλά και στις ελληνικές. Δε ξέρω κατά πόσο μπορώ να κάνω το ίδιο και με το Pages στον Mac μου, αλλά αν δεν γίνεται θα εκπλαγώ πολύ. Τέλος πάντων θέλω σιγά σιγά να φτιάξω το δικό μου ιστολόγιο και να γράφω τις σκέψεις μου και ό,τι άλλο θεωρώ ενδιαφέρον. Ήδη έχω κάνει ένα ιστολόγιο για το νοσοκομείο μου στο blogger (www.drvenizelos.blogspot.com) αλλά δε μου φτάνει. Θέλω κάτι περισσότερο και καλύτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχω εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις δυνατότητες τους blogger. Τέλος πάντων, βλέποντας και κάνοντας. Να πω την αλήθεια, αυτό που με κάνει να θέλω να φτιάξω το δικό μου ιστολόγιο, να γίνω δηλαδή κι εγώ blogger, είναι φυσικά η επιθυμία που νομίζω πως όλοι έχουμε να πούμε «εκεί έξω» αυτά που έχουμε μέσα, αλλά για μένα είναι και κάτι ακόμα: η δυνατότητα που μου δίνεται να δημιουργήσω κάτι όμορφο και παράλληλα χρήσιμο για μένα, τους συνάδερφούς μου και γενικότερα το κόσμο, αυτούς που μιλάνε ελληνικά τουλάχιστον. Άσε που μ’ αρέσει και γενικότερα η τεχνολογία και οι δυνατότητες που μας προσφέρει. Είναι πραγματικά καταπληκτικό πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις με την σημερινή τεχνολογία και θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που έζησα και τις αρχές του παγκόσμιου ιστού και την εποχή πριν απ’ αυτόν. Είμαι σίγουρος πως κάποτε τα παιδιά μου θα με ρωτάνε πώς ήταν να ζούμε χωρίς το internet, τα κινητά τηλέφωνα, τη δορυφορική τηλεόραση κτλ και είμαι πολύ χαρούμενος που θα μπορώ να τους δώσω μια απάντηση, γιατί μόνο αν κάτι το αποκτάς αφού πρώτα δε το έχεις καταλαβαίνεις την αξία του (όπως και όταν το χάνεις). Ελπίζω στο ταξίδι μου αυτό να έχω κι άλλους συνοδοιπόρους. Άλλοι απλώς θα με κοιτάνε και άλλοι ίσως συμπορευτούν μαζί μου. Και τα δύο είναι ευπρόσδεκτα. Θεωρώ πως ένα βασικό στοιχείο ενός ιστολογίου είναι το όνομά του. Είμαι λοιπόν πολύ χαρούμενος σήμερα που βρήκα ελεύθερο ένα όνομα και μάλιστα στο WordPress που κανένας άλλος δε το είχε. Ξέρετε, θέλει πιστεύω εξυπνάδα να βρεις ένα καλό όνομα. Να πω την αλήθεια, δεν περίμενα να υπήρχε. Το δοκίμασα, αφού δοκίμασα και κάποια άλλα, και τελικά το βρήκα: www.WebGP.wordpress.com. Όταν είδα πως το κατοχύρωσα εγώ και κανένας πιο πριν από μένα δε το πήρε, τρελλάθηκα. Δεν είναι δυνατόν είπα, μετά την τεράστια επιτυχία του WebMD να μην έχει σκεφτεί κανένας το WebGP και μάλιστα σε μια μηχανή ιστολογίων σαν το WordPress. Κι όμως ήταν. Κι επειδή η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς, το συγκεκριμένο domain είναι πια δικό μου. Τώρα το θέμα είναι τί θα το κάνω ε; Όπως είπα και παραπάνω έχω σκοπό, προς το παρόν τουλάχιστον, να γράφω εκεί τα πάντα που μπορούν να αφορούν τους γιατρούς: από συνδικαλιστικά μέχρι κατευθυντήριες οδηγίες, ακόμα και προσωπικά πιστεύω και γνώμες. Θα ρωτάω και τον κόσμο να δω τι θα λέει και ανάλογα θα το αλλάζω. Το σημαντικότερο είναι πως η ανάγκη μου να γράφω (σε ποιον blogger δεν αρέσει να γράφει ε;) θα πάρει μια γραμμή, ένα σκοπό. Κι αυτό σε κάνει να θες να γράψεις ακόμα περισσότερο. Αυτά προς το παρόν. Ελπίζω σιγά σιγά το ιστολόγιό μου να πάρει (εικονικά) σάρκα και οστά και με τον καιρό να μεγαλώσει και να γίνει αυτό που θέλει αυτό. Δε κρύβω πως σήμερα αισθάνομαι πως γεννήθηκε ένα παιδί μου. Όσο κι αν έχω μέσα μου κάποιες ιδέες για το πώς θα «μεγαλώσει» ξέρω πως ένα παιδί μεγαλώνει μόνο του και μπορεί να έχει δικιά του βούληση και δικά του ταλέντα. Ας το αφήσω λοιπόν να μεγαλώσει όπως θέλει. Εγώ το μόνο που θα κάνω είναι να του δίνω τα «προς το ζειν».